PERİHAN MAĞDEN

Değerli Haluk Bey
Melek kampınızdan döneli nerdeyse bir hafta oluyor ve hâlâ dilinden düşüremedi: orada ne kadar mutlu olduğunu,  ne kadar iyi vakit geçirdiğini, yelkenciliği ne kadar sevdiğini.
Daha bu sabah kahvaltıda “Orda hayatımın en mutlu tatilini geçirdim” dedi
Bu sene bir dönem daha kabul edecek olsanız tekrar gitmeye can atıyor. O denli aklı orada, sizlerde, yelkende kaldı.
Türkiye gibi kuralsızlığın içinde kuraklığı ile sağ gösterip sol vurmasıyla insanı hayattan bezdiren/bezdirebilen bir ülkede MİSYONERCE o güzel koyu çocuklar için bir cennete çevirdiğiniz için size nasıl bir hayranlık duyduğumu anlatamam.
Ayrıca kızıma DENİZLERİ kazandırdığınız için çok çok mühim bir ”survival skill” de olduğuna inandığım yelkenciliği öğrettiğiniz için.
Melek döndü döneli artık hayatta ne yapmak istediğini bildiğini söylüyor. Ben denizci olacağım dedi döner dönmez.
Bende annesel / konumlamacı / burjuva kaygılarla “Ne güzel, deniz biyologu olursun” u buyurdum. “Hayır! Ben miço olacağım” dedi ki haklı.
Miço olmak varken, hakiki bir deniz işçisi, bir deniz insanı; kim kalkıp başka bir “şeye” razı olabilir ki?
Deniz'e, Derin'e, isimlerini bilmediğim diğer öğretmenlere de kızımı hem eğitip hem de böylesine güzel bir zaman geçirmesini sağladıkları için müteşekkirim.
    Ama en çok da size.
    Böylesine olağanüstü bir yeri kurduğunuz ve kızımın hayatına dünyanın en büyük güzelliği olan suları/denizleri/okyanusları kazandırmak için böylesine şahane bir başlangıç sağladığınız için.
    Minnetle, dostlukla

IRMAK TANER

Merhaba
Benim adım Irmak Taner. Bu sene Gökova Yelken Kulübü'ndeki ilk senem. İlk geldiğim zamanlarda evimi özleyeceğim, sıkılacağım diye çok korkuyordum ama artık bunların hiçbiri kalmadı.
Kampın bitmesine 2-3 gün var ve ben ilk 2 günü bitsin diye gün sayarken  şimdi bitmesin diye her anı doya doya yaşamaya çalışıyorum. Bunun nedenleri var tabiki. Hem de bir sürü neden.
    Öncelikle burada tanıştığım yeni kişiler ve antrenörler var. Antrenörlerin hepsi çok iyi. Çok komik ve eğlenceliler. Sporcular benim gibiler. Zaten burada herkes seninle aynı olduğu, herkes birbirini anladığı için kaynaşmak çok kolay oluyor.
Burası hakkında sevdiğim şeylerden bir diğeri ise ortamı. Ağaçlar, tavşanlar, ördekler. Her taraf yeşil, yanında deniz. Burada daha önce hiç görmediğim canlılar gördüm. Mesela nesli tükenmekte olan kuyruklu kelebek. Yenilerini görmek dışında birçok zaten bildiğim canlılarla daha yakın olmaya, onları sevmeye başladım.
Bir diğeri de zaten buraya gelmemin nedeni olan “YELKEN”. Yelken yapmaya başladığımda kafama bumba yemekten , batmaktan vb korkuyordum ama burada tedbirini alınca ve eğlencesine varınca artık kendi kendimi batırıp bumbadan kafamı rahat rahat koruyabiliyorum.
Son olarak kampın bitmesine sayılı günler kala şu karara vardım...
SENEYE YİNE BURDAYIM.!!!