|
Yazar Atilla Özçelik
|
Her Moda’lı genç gibi, deniz tutkunu olmamız kaçınılmazdı. O yıllarda şarpiler, kabayoleler bizleri yelkenle tanıştırdı. Derken Sadun BORO dünya turuna çıktı ve bizlerin kahramanı oldu. Bir yandan O'nu gazete haberlerinde takip ederken diğer yandan hayallerimizde bu yolculuğa çıkacak ikinci kişi olmayı düşlerdik. Yıllar sonra bu düşümüzü Haluk Karamanoğlu'nun gerçekleştirdiğini öğrendik. Ama o bu yolculuğu, sessiz sedasız ailesiyle birlikte 5 yılda tamamladı ve öğrenebilmemiz uzun yıllar sonra oldu.
İşim gereği yurt dışında yaşadığımdan, yatçılığımızda olan gelişmeleri takip edememiştim. 23 yıllık bir ayrılıktan sonra yurda dönmeye karar verdim ve teknemle birlikte 1996'da avdet ettim. Ertesi yıl hiç görmediğim, methini marinalar da yabancı yatçılardan duyduğum Gökova'yı keşfe çıktım. Bu arada Sadun BORO ile karşılaşıp tanışmayı da ümit etmekteydim. Beni tanıştırmayı vaat eden sevgili dost Athar BEŞPINAR vefat ettiğinden müşterek bir ahbabımız yoktu. Onun genelde Okluk koyunda yaşadığını söylemişlerdi. Gittiğimde maalesef geziye çıkmıştı. Okluk'tan Karacasöğüte geçtim. Koya girişte bir harabe dikkatimi çekti. O şahane koya yakışmayan bir görüntü. Aradan iki sene geçti ve yolum gene Karacasöğüte düştü. Bu defa girişteki manzara değişmişti. Doğayla uyumlu şahane bir yapı ve önünde bir ponton, denizci olduğunu bağıran iki tekne bağlı. Belki özel birinindir savıyla, bağlanmak için izin istedim. Büyük sürpriz. Orası Gökova Yelken Kulübü'nün tesisleri ve sadece yelkene müsaade var. Bağlandık ve Başkan Haluk Karamanoğlu ile tanıştık. Benim dünya turu hayalimi gerçekleştiren denizci. Kulüp faaliyetlerini öğrendiğimizde, küçük oğlum Kent'le ilk ayrılığımızı yaşadık. Optimist kursuna yazıldı. Kurs sonrası gördüm ki, sadece yelken öğretilmemiş. Bir hayat felsefesi temeli atılmış. Kent daha bir kendine güvenen, başarının ancak konuya tam hakim olduğunda geleceği bilincine varmış, neden ve niçin sorgulaması yapabilen biri olmuş. Teşekkürler Derin ve Deniz hocaları. Bu yaz Kulübe geldiğimde, Sadun beyin teknesi orada idi ama kendisi gene bir yerlere gitmişti. Gene tanışamadık. Ama artık kimsenin tanıştırmasına gerek yok. Ben kendimi takdim edeceğim: Atilla Özçelik, Gökova yelken Kulübü Komodoru. |