Sevgili Okurlar,

Sizlere geçen sayımızda “Merhaba” demiştim. Sevgili Derin Karamanoğlu'nun okulu bitinceye kadar kendisinden devraldığım editörlük görevi bana uğurlu geldi. Hem de ne uğur... Eylül ayında dünyaya gelen kızımız Derin ile artık önümüzde yepyeni bir başlangıç var!

Küçük Derin daha karnımdayken GYK'nın ve Karacasöğüt'ün olağanüstü doğal güzelliğinin ve huzurlu ortamının tadını çıkarmaya başladı. Ne şans ama değil mi? Umarım tüm hayatı boyunca böyle şanslı olur ve bu güzelliğin farkında olarak büyür.

Şimdi belki de bazı konuları abarttığımı sananlar olabilir. Ama insanın bazen çoook uzaklara gitmesi gerekiyor ki elinin altındaki güzelliğin değerini anlasın. İşte bizim için durum aynen böyle oldu. Dünyanın dört bir köşesini dolaştıktan, yüzlerce limanını gördükten, yüzlerce adasına, koyuna demir attıktan sonra, döndük geldik ve bizim sahillerimizin ne denli eşsiz olduğunu farkına vardık. Dünyanın hiçbir yerinde doğanın bu kadar cömert olduğu bir yer görmedik.

İşte bu zenginliğin ve şansın farkına varıp da değerini anladıktan sonra ne yazık ki başka konulara olan farkındalığımız da arttı. Ne yazık diyorum çünkü dünyanın hiçbir yerinde böylesine değer bilmeme ve yoketme görmedik. En geri kalmış toplumlarda, en fakir ülkelerde bile insanlar ellerinde, avuçlarında olan topraklarına bizden daha iyi bakıyorlar. Ormanların yakılıp, kesilerek yerine beton binaların dikildiği, masmavi pırıl pırıl denizlerimizin her türlü çöple kirletildiği, hiçbir avlanma kuralına uyulmadan balıkların ve tüm deniz canlıların kökünün kurutulduğu bir ülkede yaşıyoruz.

Tüm bu katliama bir “dur” demenin vakti geldi de geçiyor bile. İşte onun içindir ki sportmen, doğayı, denizi seven bir yeni nesil yetiştirmek, bu girdiğimiz yokedici halden kurtulmamız için tek çaremiz. Sahip olduklarımızın değerini bilmemeye devam edersek, oldukça kısa bir zaman sonra çok üzüleceğiz ama artık geriye dönüşümüz olmayacak. Hala kendi kendini temizlemek için çabalayan denizlerimiz, yuvası dağıtılmasına rağmen yaşama mücadelesi veren balıklarımız, yağmurlarla kendine gelmeyen çalışan ormanlarımız bize çok yakında küsecekler ve onların kalbini tekrar kazanmak mümkün olmayacak.

Biz GYK ailesi olarak çocuklarımıza yelken, doğa, deniz sevgisini ve çevre koruma bilincini aşılamaya çalışıyoruz. Yetişkin, çocuk hepimiz bu güzel doğamızın korunması için yaptıklarımıza dikkat eder ve dikkat etmeyenleri de uyarmaktan utanmazsak, çok kısa bir zaman sonra farkı hemen göreceğimize eminim. Bizlerin çocukluğu tertemiz bir havayı soluyarak, masmavi denizlerde yüzerek geçti. Bizden sonra gelenlere de aynı hakkı vermeliyiz. Yoksa babamın bana anlattığı İzmir Körfezi'nde yunuslarla yüzme hikayesi gibi ben de Derin'e “Biz bir zamanlar Ege'nin her koyunda denize girer, dipten geçen balıkları görürdük” demek zorunda kalırım. Bunu yapmayı hiç mi hiç istemiyorum...

Sevgilerimle